Kiedy w Polsce zaczęły się pierwsze zawody taneczne w stylach współczesnych i jazzowych?

Choć historia tańca w Polsce sięga wielu stuleci – od ludowych tradycji po rozwój scen baletowych w XIX wieku – to dopiero druga połowa XX wieku przyniosła nową falę zainteresowania tańcami współczesnymi. Taniec współczesny i jazzowy przez długi czas funkcjonowały przede wszystkim w teatrach oraz szkołach baletowych, a ich obecność w przestrzeni konkursowej to stosunkowo świeże zjawisko.

Pierwsze ogólnopolskie zawody taneczne w tych technikach zaczęły kształtować się dopiero w latach 80. i 90. XX wieku, kiedy Polska otworzyła się na zachodnie wpływy artystyczne. Ogromną rolę odegrały wtedy organizacje takie jak Polskie Towarzystwo Taneczne czy Federacja Tańca Sportowego, które początkowo skupiały się na tańcu towarzyskim, a następnie zaczęły otwierać swoje kategorie również na taniec jazzowy, modern i contemporary.

Jednym z przełomowych momentów była popularyzacja Ogólnopolskich Konkursów Tańca Jazzowego i Współczesnego w latach 90. oraz wczesne edycje festiwali, takich jak „Kieleckie Spotkania Tańca” czy „SoloDuoDance” w Bytomiu. To właśnie tam po raz pierwszy polscy tancerze mogli rywalizować w tych stylach, a nie tylko prezentować je w ramach spektakli.

Dziś trudno wyobrazić sobie kalendarz taneczny bez konkursów jazzowych i współczesnych – od lokalnych przeglądów po duże wydarzenia pod patronatem IDO (International Dance Organization). To dowód na to, jak dynamicznie te style, niegdyś kojarzone głównie z teatrem, stały się częścią sportowo-artystycznej sceny tanecznej w Polsce.